

Беркөнне Николай Анатольевич эшләре белән Вадим Шәйбаковның ихатасына керә. Күзләренә ышанмый: бакча уртасында, яфраклары саргая һәм коела башлаган көз көнендә, сирень куагы чәчәккә күмелеп утыра! Гадәттә май аенда гына хуш исе белән сөендерә торган бу гүзәллек, октябрь аенда бөтенләй көтелмәгән хәл булган.
— Вадимның рөхсәте белән, бер бәйләм сирень кисеп алдым да, өйгә кайтып хатыныма бүләк иттем, — дип сөйли Николай Салимгареев. — Гомеремдә май аенда сирень күрми калганым юк иде, ә менә октябрьдә чәчәк атканын беренче тапкыр очраттым. Табигать үзгәрәме, әллә дөньяның ахыры якынмы — аңлап та булмый.
Чыннан да, табигатьнең бу «сюрпризы» кешеләрне уйландыра. Кемдер моны һава торышының үзгәрүе белән аңлатса, кемдер бу күренешне гади генә бер могҗиза дип кабул итә. Ни генә булмасын, көз уртасында язгы хуш исле сирень күрү — күңелләргә бер яктылык өсти торган вакыйга.
Ә сезнең бакчаларда да шундый гаҗәеп хәлләр күзәтелгәне бармы?