

Август аенда Солтановлар, Шәриповлар һәм Хәмитовлар гаиләләрен берләштергән үзенчәлекле очрашу — шәҗәрә бәйрәме узды. Бу көнне Уфа, Екатеринбург, Стәрлетамак, Благовар, Тәтешле, Аскын якларыннан 60ка якын туган бергә җыелды. Күптән күрешмәгән якыннар бер-берсенең хәлләрен белеште, балалар һәм оныклар бер-берсе белән танышты, өлкәннәр исә үткәннәрне искә алды.
Бу очрашуны туганнар күптәннән планлаштырды. Моның үз сәбәбе бар: еллар үткән саен, кызганычка каршы, туганнарның сафы да кими. Яшьләр төрле шәһәрләргә тарала. Ерак аралар, эш-мәшәкатьләр аркасында бер-берсе белән еш күрешү дә мөмкин түгел. Шуңа күрә туганнар өчен бергә җыелып, иркенләп сөйләшү һәм бер-берсен күрү аеруча кадерле булды.
Бәйрәмнең төп максаты күңел ачу белән генә чикләнмәде. Туганнар балаларын, оныкларын бер-берсе белән таныштырды, ата-бабалары турында сөйләде, нәсел тарихын барлады. Яшь буын үзенең кемнәр дәвамчысы икәнен белсен, туганнарын танып үссен, гаиләдәге истәлекләр югалмасын — очрашуның төп максаты шунда булды. Шәҗәрәне дәвам итү, туганлык җепләрен ныгыту һәм ата-бабаларны онытмау да зур әһәмияткә ия.
Очрашуның тагын бер үзенчәлеге — бәйрәм гадәти мәҗлесләрдән аерылып торды. Биредә тамада булмады, махсус программа да әзерләнмәде. Туганнар тыныч кына бер табын артына утырды һәм үзара аралашты. Берәү балачактагы хатирәсен сөйләде, икенчесе аны тулыландырды, өченчесе күптән күрешмәгән туганы белән хәл-әхвәл белеште. Кемдер көлдерерлек бер вакыйганы искә төшерде, кемдер ата-бабалар турында сөйләде. Бернинди ашыктырусыз, иркен сөйләшеп утырган бу мизгелләрнең үзе бәйрәмгә әверелде.
Эльвера Солтанова әйтүенчә, бүген мондый очрашулар аеруча кирәк. Хәзер интернет һәм заманча технологияләр кешеләргә ерактан аралашырга мөмкинлек бирә. Әмма төрле шәһәрләрдә яшәгән яшь туганнарның кайберләре бер-берсен хәтта күреп тә белми. Телефондагы хәбәрләр, социаль челтәрләрдәге аралашу чын очрашуны алыштыра алмый. Ә бергә җыелганда яшьләр бер-берсен якыннан танып белә, аралаша, уртак хатирәләр булдыра. Шулай итеп, туганлык җепләре дә ныгыя.
Бу көнне балачактан ук таныш уеннар да яңадан уйналды. Өлкәннәр алар аша үзләренең яшьлекләрен искә төшерде, яшьләр исә элеккеге уеннар белән танышты. Җырлар да бергәләп башкарылды. Берәү башлап җибәрде, калганнар кушылды. Күп еллар элек гаилә бәйрәмнәрендә яңгыраган җырларның бүген дә бергәләп башкарылуы очрашуга аерым җылылык өстәде.
Шәҗәрә бәйрәмендә Кытайдан килгән кунак — Карина Тулякованың тормыш иптәше Лянлян Ян да булды. Алар очрашуга Кытайдан махсус кайтты. Лянлян әлегә рус һәм татар телләрен белми. Әмма бу аралашуга киртә булмады. Телефондагы тәрҗемәче кушымтасы ярдәмгә килде: берсе сөйләде, икенчесе тәрҗемәне телефоннан укыды. Шулай итеп, барысы да бер-берсен аңлады, танышты, сөйләште һәм көлеште.
Шәҗәрә бәйрәме шулай тыныч, гадәти һәм җылы шартларда узды. Монда зур чыгышлар, махсус күңел ачу программасы кирәк тә булмады. Туганнарга бергә җыелу, сөйләшү, үткәннәрне искә алу һәм балаларны-оныкларны таныштыру җитте. Күптән күрешмәгән кешеләр бер-берсен яңадан тапкандай булды, ә яшь буын үзенең зур бер гаиләнең өлеше икәнен тойды.
Шәҗәрә — ата-бабалар исемнәрен генә саклау түгел. Ул буыннар арасындагы бәйләнешне өзмәү, туганнарны бер-берсенә якынайту, гаилә тарихын онытмау һәм аны киләчәккә тапшыру. Моның өчен кайчак зур чаралар да кирәкми. Бер табын артына җыелып, бер-берең белән сөйләшү, өлкәннәрнең хатирәләрен тыңлау, балаларга нәсел тарихын сөйләү дә җитә.
Солтановлар, Шәриповлар һәм Хәмитовларның бу очрашуы да нәкъ шушы максатка хезмәт итте. Төрле тарафлардан җыелган 60ка якын туган хатирәләрен яңартты, яңа танышулар булдырды. Иң мөһиме — алар туганлык җепләрен тагын бер кат ныгытып, шәҗәрәнең киләчәк буыннарда да дәвам итүенә нигез салды.